Nie można zmienić świata, ale można go po kawałeczku poprawiać.

 Jestem chora na wieczny niedosyt miłości. Nie chcę pokarmu, chcę zjadać miłość.

 Oświecać trzeba nawet tych,
którzy wolą siedzieć w ciemnościach.

 Na chwilę zapadłą cisza. Wszyscy zadumali się nad stratą tylu dobrych UFO.

 Każdy korytarz dokądś prowadzi. Skoro jest wejście, musi być i wyjście.

 Są starzy najemnicy i odważni najemnicy. Ale nie ma starych, odważnych najemników.

 Kobiety tęsknią za nieprzewidywalnością. Za jasnym komunikowaniem swoich oczekiwań. Kobieta chce, aby facet do niej podszedł i powiedział: „Chcę cię.” A następnie nie spuścił wzroku. Ale patrzył tak długo, żeby się zaczerwieniła i to ona spuściła wzrok.

 (...) z każdym upływającym dniem pamięć o tym, kim kiedyś byłem, bladła coraz bardziej.

 Mogę was nauczyć, jak uwięzić w butelce
sławę, uwarzyć chwałę, a nawet powstrzymać
śmierć. Jeśli tylko nie jesteście bandą
bałwanów, jakich zwykle muszę nauczać.

 W miłości chodzi o to, aby kochać, a nie być kochanym. Gdy kocham, jestem wolny, bo wolę kochać niż być kochanym.

 Nie wszystkie baśnie kończą się szczęśliwie...