[...] gdy nauczyłem się wspominać, nie nudziłem się już wcale.

 Życie jest do bani, a potem się umiera.

 Jak przestać czuć upokorzenie, przestać cierpieć?

 Nie ma nic takiego jak niepowodzenie. Jest tylko efekt. Jeśli to nie jest efekt jaki chcesz, to zamiast nazywać go błędem, naucz się z niego. Spróbuj zrozumieć proces, który go wygenerował, i popraw go. Nic na tym świecie nie jest niemożliwe dla umysłu ludzkiego. Wszystko o czym człowiek jest w stanie pomyśleć, może być osiągnięte.

 Nie ma nic ważniejszego od chwili, w której zrozumiesz, że możesz być kimkolwiek chcesz. Niezależnie od przeszłości i błędów. Zawsze masz wybór. Tylko Ty decydujesz o swojej przyszłości.

 Wspomnienia wywołują ból,
najdotkliwszy zaś sprawiają najlepsze z nich.

 Naturalność jest także pozą, i to jedną z tych, jakie znam, jedną najbardziej irytującą.

 Zdarza się, że przeżywamy życie na autoresponderze. Kolejne dni mijają, a my niczego nie dostrzegamy. Aż nagle, jakby jakiś zewnętrzny bodziec nagle nas obudził, dostrzegamy, ile piękna i radości było dookoła nas, a my tego nie widzieliśmy.

 Czuła, że gdzieś tam, na świecie, musi
być coś innego, jakieś inne miejsce, które
umiałaby od razu rozpoznać i nazwać domem.

 Lepiej żyć we wstydzie, niż zginąć dumną.

 Pragnienia są silniejsze niż moja wola.