Każde słowo jest jak niepotrzebna plama na ciszy i nicości.

 Świat jest, jaki jest, i najlepsze, co możemy zrobić, to się z tym pogodzić.

 "Stary, zapytał go, po co tak wiele marzyłeś, skoro rzeczywistość jest tak brutalna. Stary człowiek spojrzał na niego i powiedział: właśnie dlatego."

 To nie zależy od doktorów. Nie zależny
od nieobecnych aniołów. Nie zależy nawet
od Boga, który jeśli istnieje, nie przebywa akurat w okolicy. To zależny ode mnie.

 Kiedy człowiek jest przygnębiony, nie może się nawet zastanowić.

 Jednak zamiast zmądrzeć, zobaczył Boga.

 [...] zaczęli już rozumieć, że mnie się nie da zrozumieć.

 - Młodzi są odporni. - Ale zostają blizny.
- Czasem to one czynią nas tym, kim jesteśmy.

 Chciałbym, żebyś tu była, żebyś weszła w moją noc.

 Sądzę, iż miarą poezji, a może i religii, jest miłość człowieka do człowieka, którą one budzą.

 Coś wam powiem: każdy samotnik,
choćby się zaklinał, że tak nie jest, pozostanie samotny nie dlatego, że lubi, ale dlatego, że próbował stać się częścią świata, ale nie mógł, bo doznawał ciągłych rozczarowań ze strony ludzi.