Tak, bracie, płomień spędza się płomieniem. Ból dawny nowym leczy ...

 Na tym świecie jednostka nie istnieje, a innego świata nie ma.

 [...] była idealnie piękna, na duszy nosiła głębokie rany, a głęboko w sercu czuła przerażenie.

 Bóg daje nam miłość: coś do kochania wypożycza nam.

 Jeśli weźmie się dwoje ludzi, dorzuci nieuniknione górki i dołki i wszystko razem pomiesza, to choćby para bardzo się kochała, nie uniknie konfliktów.

 Życie... nienawidź je lub ignoruj, polubić się go nie da.

 I nie wiem, czy biegnę ku
czemuś, czy przed czymś uciekam.

 Ludzie dziwni są. Szukają piękna w miejscach najmniej oczywistych. A czasem wystarczyło podnieść wzrok, spojrzeć na półki pełne książek i zrozumieć, że szukali tego tam, gdzie nie mogli znaleźć

 Klnąc zawzięcie po fińsku, polsku i chorwacku...

 Paradoksalnie [...] w samotności i udręce dorastania, nauczył kochać się ludzi.

 Najcenniejsze nauczki, jakie dostajemy od życia to często te których najbardziej pragniemy uniknąć.