Życie zaczyna się dopiero jesienią, kiedy robi się chłodniej.

 (…) lepiej późno osuszyć bagna własnej duszy niż wcale.

 Czasu nie cofnę, ani nie przyśpieszę...

 Niektóre kłamstwa rodzą się z miłości.

 Kiedy cierpienie osiąga pewien poziom, przelewa się czara i wtedy pojawia się radość.

 Mam tak wiele, a uczucie do niej pochłania wszystko; mam tak wiele,
a bez niej wszystko staje się niczym.

 Nie ma tylko jednej prawdy
i nie ma tylko jednej uczciwości.

 Czy Bóg jest jedynie Bogiem piękna? Co zatem z brzydkimi ludźmi i brzydkimi miejscami?

 Rzecz zawsze sprowadza się do dwóch możliwości. Zacząć żyć albo zacząć umierać.

 Jeśli tak właśnie wygląda życie, po co w ogóle wstawać z łóżka?

 Powoli zbliżało się rozstanie, które
przeczuwałam każdą komórką mojego
ciała. I właściwie chciałam umrzeć,
żeby o tym nie myśleć.