Przez kilka następnych godzin zdawało się jej, że chodzi po ...
Przez kilka następnych godzin zdawało się jej,
że chodzi po linie nad przepaścią - wystarczyła
jedna chwila nieuwagi, by spadła w otchłań smutku.
Daję Ci klucze do siebie. To wszystko czym jestem. I te niewiadome, których jeszcze nie znam. Będę je odkrywał razem z Tobą, w podróży. Bo podróż to nie miejsca, ale nowi ludzie. Nowe serca. Nowe spojrzenia.
Bo podobno w tych snach są pociągi, a
w nich pełno wolnych miejsc, i są okręty, które chcą nas zabrać w długi rejs.
A tutaj jest tak smutno i tak zwyczajnie.
A raczej niezwyczajnie smutno.
Najdłuższa droga zaczyna się od pierwszego kroku.
Słowa obcych ludzi ranią wystarczająco
mocno, ale słowa tych, którym ufamy, są najgorsze.
Czy jest sens nadal być
człowiekiem, gdy pozbędziesz się uczuć?
Nic tak nie chroni przed paniką jak proste czynności.
Pokuta i żal to dwie różne rzeczy,
jedno bez drugiego jest niewiele warte.
Świat nie jest sprawiedliwy (...) I nic nie potrafi złagodzić owej niesprawiedliwości.
Miłość to nic innego, jak pragnienie wspólnego przeżywania każdego dnia
i wzbogacania się dzięki poznawaniu różnic nas dzielących.
Rzeczywistość jest tak pozbawiona nadziei, że dwakroć cenniejsza jest dla mnie wyobraźnia.