Nie można zmienić świata, ale można go po kawałeczku poprawiać.

 Zakochany człowiek staje się samolubny i zaślepiony.

 Autorzy. Nawet ci normalni to świry.

 Każdy człowiek zna prawo swojej ziemi i swojej woli, ale nie zna prawa Bożego, bo się nie zastanawia, ani też nie myśli, ile nieskończoności w każdym z nas.

 Przejmuj się, ale nie za bardzo. Przyjmuj odpowiedzialność, ale się nie obwiniaj. Chroń, ratuj, pomagaj, ale wiedz, kiedy zrezygnować.

 Każdy potrzebuje kogoś, z kim mógłby pogadać.

 Dzielni ludzie zawsze mają jakieś blizny.

 I chyba nauczyłam się żyć ze swoją pamięcią, tak jak żyje się z przewlekłą chorobą.

 Czas nas ulecza, ale olbrzymie są jego żniwa. Zbiera, co dojrzałe, ale i to, co dopiero miało zakwitnąć. Czas nie zna względu. Nie szanuje wspomnień, nie ceni chwil ulotnych.

 Skoro Bóg nie zadowolił wszystkich, jak ja mam to osiągnąć?

 W dzieciństwie nauczyłem się całować chleb i książki.