Miłość stała się moim sprzymierzeńcem. Wyposażyła mnie w odwagę i cierpliwość.
Człowiek, który nie cieszył się dobrym jedzeniem, musiał mieć jakieś braki charakteru.
Ludzie często bali się tego, czego nie rozumieli.
Często kocha się "z przerwami". To znaczy czasem jest tak, że aż brzuch boli i oczy pieką, a czasem jest tak, "że można wytrzymać" i w ogóle myśli się mocno o czym innym.
Jeśli tylko można kogoś uratować, wszystko inne nie ma znaczenia.
Do pewnych granic zła ideologia i amoralność mogą być dobrą literaturą.
Nie przynosimy niczego na ten świat, a już bankowo niczego nie zabieramy.
Najpiękniejszym miastem świata jest to, w którym czujemy się szczęśliwi.
(...) najpierw ochłoń, a potem mów, bo wypowiedzianych słów nie da się już cofnąć.
... miłość się kończy, ludzie zawodzą, czas płynie, epoki przemijają.
