Trza być twardym Słowianinem, a nie miętką nindżą.

 Nie ma w człowieku nic tak. Z wyjątkiem tego, co zasadził w nim sam jeden. Praktyka moja jest zwierciadłem, w którym ludzkość śledzi siebie: przełomową siłą w naszej istocie nie jest ani zło, ani dobro, lecz człowiek sam.

 Czasami dużo trudniej jest zostać, niż odejść.

 Niczego nie można się dowiedzieć,
obserwując, co ludzie do siebie piszą – język jest tam tylko po to, żeby ukryć myśli.

 Kiedy otwierasz książkę,
wkraczasz jakby do teatru:
najpierw jest kurtyna, odsuwasz
ją i przedstawienie się zaczyna.

 Nie. Nie wiem. Nic mi nie jest. Mam wrażenie, że wszystko we mnie zasypia.

 ...miłość trzeba budować, odkryć ją to za mało.

 Światło dnia przed
niczym nie może cię
ochronić. Złe rzeczy dzieją
się na okrągło, nie czekają,
aż zjesz kolację.

 Proszę, nie zamykaj serca na miłość, bo to największy skarb.

 Najlepszą formą samobójstwa jest cierpliwe czekanie na śmierć.

 Kto nie wie dokąd zmierza, nigdy nigdzie nie dojdzie.