Ale nie można ciągle martwić się, że umrzesz. Jeżeli będziesz ...

 Wie pan, dziczeje człowiek, siedzący cały czas w zamknięciu.

 Po prostu będę cię kochać, czy tego chcesz, czy nie.

 Żyłam bez celu, a więc tak, jakby mnie nie było.

 Książką można czytelnikowi głowę,
owszem przemeblować o tyle, o ile
jakieś meble już w niej przed lekturą stały.

 Stałam przed zlewem, płakałam i jadłam - tyle do zrobienia naraz.

 Są takie spojrzenia, które można sobie zapamiętać na całe życie. Ułożyć w pamięci jedno po drugim, jak kwiaty w zielniku i do śmierci przeglądać, wspominając, gdzie
które zostało znalezione. Lub otrzymane.

 Kiedy ktoś zostaje porzucony, wątpi w swoją zdolność do zatrzymywania przy sobie ludzi, nawet przyjaciół.

 Życie nabiera prawdziwego znaczenia, gdy otaczają cię ludzie, na których każdego dnia chce ci się patrzeć.

 Wygląda na to, że pod
kierunkiem Plutarcha i Fulvii
zdołałam osiągnąć dno i zapukać od spodu.

 Czasami szczęście składa się z drobiazgów, rzeczy maleńkich, niemal nieistotnych.