Zaczynam tęsknić za tobą, ledwie znikniesz mi z oczu.

 Nie masz oczekiwań, nie doznasz rozczarowań.

 Nie mają Ci kogo zabrać, jeśli nikogo nie masz.

 Trudno ufać komukolwiek,
gdy wszyscy wokoło zawodzą.

 Była z Polski, być może tam wyczynia się takie hece.

 Jękły głuche kamienie. Ideał sięgnął bruku.

 (...) ona zaś czuła, że w żadnym miejscu na świecie nie byłoby jej tak jak w jego ramionach.

 Powód nie grał jednak roli.

 Nie umiem tego wyrazić, ale z pewności
każdy człowiek zdaje sobie sprawę, że istnieje
cześć nas samych gdzieś całkowicie poza nami.

 Na chwilę zapadłą cisza. Wszyscy zadumali się nad stratą tylu dobrych UFO.

 I wtedy to Prosiaczek dowiedział się, jakim był Głupim Prosiaczkiem.