Przecież wyznań miłości nie należy się w życiu wstydzić, bo ...
Przecież wyznań miłości nie
należy się w życiu wstydzić, bo
przecież to od miłości zaczyna się życie.
Czymże jest człowiek, jeżeli
najwyższym. Jego zadaniem i dobrem
na ziemi. Jest tylko spanie i jadło?
Bydlęciem, Szczerym bydlęciem.
Zawiść. To cecha ludzi ograniczonych
i jednocześnie chorobliwie ambitnych.
Życie to dla nas wieczne wczoraj.
Nie jestem ładna. Nie jestem
piękna. Jestem promienna niczym słońce.
Czy miłość nie nakazuje dbać
przede wszystkim o drugiego człowieka? Poświęcenie jest miarą każdej miłości.
Ludzie często domagają
się prawdy, ale rzadko lubią jej smak.
Przyszłość pragną poznawać tylko ci, którzy są nieszczęśliwi w teraźniejszości.
Można zabijać z sercu. Po prostu przestać kogoś kochać. I wtedy ten ktoś umiera.
Jakież dziwne są te ludzkie charaktery! Nawet miłują tak, jakby nienawidzili!
Człowiek nie zna swojego szczęścia. Nigdy nie jest się tak nieszczęśliwym, jak się mniema.