Ja też cię kocham. Nigdy w to nie wątp.

 Wszystkie moje opowieści, rzekł on, ostatecznie są o jednym jedynym: o próbach zdradzonych i odwzajemnionych. Niektórzy nazywają to miłością. My nazywamy to pyknięciem.

 Musisz obiecać, że
się we mnie nie zakochasz.

 Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie, Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.

 Wydaję mi się, że w życiu nazbyt często tragedia goni tragedię.

 Nigdy to bardzo długo.

 Jak mam o tobie zapomnieć?
Jesteś częścią mnie. Żeby cię
zapomnieć, musiałabym zapomnieć o sobie.

 Ostatnio śmieję się coraz częściej. Tak, na pewno mi odbiło.

 Odważny jest ten, kto wie, że przegra, zanim jeszcze rozpocznie walkę, lecz
mimo to zaczyna i prowadzi ją do
końca bez względu na wszystko.

 Słusznie albo nie, wszyscy potrzebujemy jednego – nadziei.

 Nie ma nic bardziej kłamliwego, niż nasza pamięć.