Nie można być szczęśliwym, póki się nie zrozumie, że życie ...
Nie można być szczęśliwym, póki
się nie zrozumie, że życie jest smutne.
A zwątpienie jest wyzwaniem rzucanym
przez Boga, bo czujesz wtedy Jego brak i cierpisz.
Rację mają ci, którzy mówią, że słowa mogą sprawić ból większy niż pięści.
Nie poddawaj się, nawet kiedy spadasz z urwiska. Nigdy nie wiadomo, co ci się przytrafi w drodze na dół.
W towarzystwie przyjaciela nie
istnieje coś takiego jak niezręczna cisza.
Czuje, że ma już dość zmartwień.
Dość kłopotów. Dość tego, że zawsze gdy poznaje kogoś, kto jest w stanie ją zrozumieć, on zaraz odchodzi.
I zniknął. O tym, że w ogóle tutaj był świadczyły zaparowane od naszych oddechów szyby.
Wieczność nie sprawia, że mniej się żałuje starty, tylko czyni ją łatwiejszą do zniesienia.
No cóż, można było zrobić tylko jedno. Zachować się odpowiedzialnie i dojrzale. Czyli ukryć dowody.
Żyłam bez celu, a więc tak, jakby mnie nie było.
Aby zapalać innych, samemu trzeba płonąć.