W końcu, ile razy dostajemy drugą szansę?

 Nikt nie magazynuje swej pracy tak troskliwie jak ja.

 Czasem nie trzeba słów, by wiedzieć, że coś się zmieniło.

 Wysiłek umysłowy był nieokreślony.

 Czasy się zmieniają, lecz potrzeba istnienia wroga jest niezmienna, taka już natura człowieka.

 Usłyszałem uśmiech w jej głosie.

 Słowa i ludzie w mojej głowie są dla mnie tak żywi, że tracę poczucie rzeczywistości.

 Nawet gdybym całował cię co dzień, przez resztę swojego życia, to w dalszym ciągu będzie to za mało.

 Prawda jest zazdrosną, porywczą
kochanką, która nigdy nie śpi, oto, czego mu nie mówię nigdy nie będzie dobrze.

 Jeśli nie jesteś dość silny, żeby znosić te wszystkie rany, to powinieneś zacząć ich unikać.

 Ateista nie ma już złudzeń - oddał wszystkie w zamian za odwagę.