Samotność we dwoje bywa trudniejsza, niż przebudzenie w pustym łóżku.
Samotność we dwoje bywa trudniejsza, niż przebudzenie w pustym łóżku.
Odwieczne pytanie: kto przechodzi
większe katusze, człowiek w kiepsko zawiązanym krawacie czy ludzie skazani na jego widok?
Nie ma na tym świecie nic, co byłoby bezpiecznie ukryte w sercu.
Nie myśl na zapas i pocieszaj się, wiedząc, że żaden człowiek nie żyje wiecznie.
Potarłam oczy, żałując, że nie mogę się położyć i spać przez następne 10 lat.
Nie ma kombinacji niemożliwej... Każda kombinacja jest możliwa...
Zastanawiam się, co powinienem
zrobić. Chociaż to niezbyt skomplikowane.
Rzecz sprowadza się do dwóch możliwości.
Zacząć żyć lub zacząć umierać
(...) wiele cię czeka łez i bólu, bo za najwyższe szczęście trzeba zapłacić.
Bitwy wygrywają współpracujące zespoły, a nie walczące na własną rękę bohaterskie jednostki.
Najtrudniej w życiu jest być sprawiedliwą. O ileż łatwiej jest być wielkoduszną.
Kłopot ze zjeżdżaniem ze stromego
wzgórza z szybkością osiemdziesięciu
kilometrów na godzinę polega na tym,
że kiedy człowiek zda sobie sprawę z
tego, że to zły pomysł, jest już za późno.