Życie jest zabawne, prawda? Kiedy już myślisz, że wszystko sobie poukładałeś, kiedy zaczynasz snuć plany i cieszyć się tym, że nareszcie wiesz, w którym kierunku zmierzasz, ścieżki stają się kręte, drogowskazy znikają, wiatr zaczyna wiać we wszystkie strony świata, północ staje się południem, wschód zachodem i kompletnie się gubisz. Tak łatwo jest się zgubić. (Cecelia Ahern, Na końcu tęczy)
Na świecie roi się od złudnych analogii i wielkanocnych jaj, zwanych możliwościami.
Gdy się człowiek porządnie i długo wypłacze, na ogół robi mu się lepiej, nawet jeśli okoliczności nie zmieniły się ani na jotę.
Wspomnienia. To pajęczyny, w które łapie się umysł. Możesz próbować je odganiać. Ale coś zawsze zostaje.
... pomyłka staje się dopiero wówczas błędem, gdy się przy niej obstaje.
Mam tak wiele, a uczucie do niej pochłania wszystko; mam tak wiele,
a bez niej wszystko staje się niczym.
Po prostu zakochaliśmy się w sobie. Na to nie można nic poradzić, prawda? Nie możesz zdecydować, w kim się zakochasz, kiedy i gdzie. To się po prostu dzieje.
Miejsce, w którym ludzka wrażliwość na zranienie i kruchość są na porządku dziennym.
Człowiek ma jednak niespożytą zdolność odradzania się na nowo.
Biegnę, ale nie rozumiem
gdzie jestem ani od kogo uciekam.
Każdy wymysł jest wyznaniem, każde kłamstewko intymną konfesją.
