Nie ma nic bardziej kłamliwego, niż nasza pamięć.
-To wojna?-zapytał
-Ależ nie, to nasze życie.
Nie ma w człowieku nic tak. Z wyjątkiem tego, co zasadził w nim sam jeden. Praktyka moja jest zwierciadłem, w którym ludzkość śledzi siebie: przełomową siłą w naszej istocie nie jest ani zło, ani dobro, lecz człowiek sam.
Każdy musi zasłużyć na swe oświecenie.
Przecież wyznań miłości nie
należy się w życiu wstydzić, bo
przecież to od miłości zaczyna się życie.
Panowanie nad życiem innych stanowiło wystarczający powód, by nadal egzystować.
Książki były znacznie bezpieczniejszym
towarzyszem od ludzi.
Im bardziej komuś zawierzyłeś, tym bardziej go kusiło, by cię zdradzić.
Żyć trzeba niebezpiecznie albo w ogóle.
Kiedy spotykasz pokrewną duszę, to
tak jakbyś wszedł do domu, w którym
już kiedyś byłeś - rozpoznajesz meble, obrazy
na ścianach, książki na półkach, zawartość
szuflad: znalazłbyś tam drogę nawet po ciemku.
