Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie, Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.
Tylko zwykli ludzie sądzą, że
nie można zabić kogoś, kto nie żyje.
Za każdym razem, gdy Eliana dotykała piórem strony, szukała swojej tożsamości.
Ateista nie ma już złudzeń - oddał wszystkie w zamian za odwagę.
Współczucie to nie słabość. Tylko ci, którzy nie znają współczucia, twierdzą inaczej.
Lubię cię tak bardzo, że może nawet Cię kocham.
Ale nocą, nocą panuje cisza.
A cisza jest gorsza niż hałas, który
przynajmniej maskuje brzęczenie myśli.
- Prawdę mówiąc, nie chcę od ciebie odchodzić -powiedziała po chwili.
- To nie odchodź.
- Ale z tobą do niczego nie dojdę.
Jeśli nie możesz czegoś mieć, natychmiast bardziej tego pragniesz.
Nie byłem zakochany - odparł książę tak samo cicho i poważnie - byłem... inaczej szczęśliwy.
