Kobieta jak nie ma jakiegoś zmartwienia, to znaczy że umarła.

 Molo – rozczarowany most.

 Lęku nie należy się wstydzić. Jest równie naturalny i konieczny jak zabawa albo ból.

 Chce się poczuć w końcu gdzieś dobrze, wiedzieć, że tam pasuje, być częścią czegoś.
Czegokolwiek.

 Wierzę, że wszystko ostatecznie musi mieć sens jakiś w ogólnej kompozycji życia.

 Rozstania nie zawsze są czymś złym...
To nas związało ze sobą mocniej niż cokolwiek innego.

 Byłoby pięknie, gdyby uczucia można było zwyczajnie wyłączyć.

 Pewnie, że na świecie jest dużo zła, ale najbardziej boli to, co najbliżej.

 Najstraszniejsze są równania z wiadomą, której nie chcemy przyjąć do wiadomości.

 Długo mi się wydawało, że bycie osobą bezradną wobec rzeczywistości, niepotrafiącą nadać paczki na poczcie, jest bardzo romantyczne, takie filmowe.

 Wprawdzie nie pada, ale za to leje.