Jesteśmy jako oliwki, dopiero kiedy nas miażdżą, wydajemy z siebie ...
Jesteśmy jako oliwki, dopiero kiedy nas miażdżą, wydajemy z siebie to, co najlepsze.
Czasami się zastanawiam, czy przypadkiem coś jest ze mną nie tak. Być może za dużo czasu spędzam w towarzystwie moich bohaterów literackich i, co za tym idzie, moje ideały i oczekiwania są zdecydowanie zbyt wysokie.
Spacer, to kilkaset kroków, a wydaje się dookoła świata..
Prawdopodobieństwo, że zranimy wszechświat, jest takie samo jak to, że mu pomożemy, a nie możemy zrobić ani jednego, ani drugiego.
Zbyt ona piękna, zbyt mądra zarazem. Zbyt mądrze piękna stąd istnym jest głazem.
Ktoś umrze, żeby żyć mógł ktoś.
"Pamiętam jej uśmiech (...) nieskazitelny, jak ciało jej gładkie i ciarki na skórze po zimnej kąpieli, jak dreszcz podniecenia, gdy ukradkiem me wargi przywierały do jej szyi..."
Ten, kto jest dobry w szukaniu wymówek, rzadko jest dobry w czymkolwiek innym.
Osobiście uważam,że przyszłość zasługuje na naszą wiarę.
Nic tak nie dodaje dziewczynie animuszu jak para kajdanek w torebce.
Musisz wiedzieć, kiedy możesz posunąć się dalej, a kiedy się wycofać.