Przypuszczam, że kiedy nie można czegoś powiedzieć, spojrzenia wypełniają się ...
Przypuszczam, że kiedy nie można czegoś powiedzieć, spojrzenia wypełniają się słowami.
Po prostu musimy się nauczyć korzystać z tego, co przynosi życie.
Człowiek potyka się o kretowiska, nie o góry.
Niektóre rzeczy się po prostu dzieją i już. Jak nic nie da się zrobić, to po co się denerwować? Lepiej przeczekać.
Ilu ludzi, tyle szczęść.
Wewnątrz każdego starego człowieka tkwi młody człowiek i dziwi się, co się stało.
Wcześniej czy później życie niszczy wszystkie nasze możliwości.
Już wiem, po co są słowa. Ratują przed nadmiarem uczuć.
Aniołowie pijanych na rękach swych noszą.
Widocznie jednak moje życie nie było dostatecznie ciekawe, by ktoś chciał je ze mną dzielić.
Jutro, gdy słońce skryje się za widnokręgiem, a na niebie zabłyśnie księżyc, będę martwy.