Lata, te każdemu z nas wystawiają rachunek.

 Księżyc i gwiazdy. Właśnie to ci ofiaruję, Meg.

 Kelner odszedł, powłócząc nogami i duszą.

 Niestety, ludzie wierzą w Boga, a nie słuchają jego słów...

 Szyby lecą, szklarz się śmieje.

 Ludzie wierzą w to, w co chcą wierzyć.

 Bycie człowiekiem jest przereklamowane.

 Co za wiele, to niezdrowo.

 Wszystko w tym życiu można przebaczyć. Poza prawdą...

 Dzieciństwo dostrzegamy
dopiero wtedy, gdy je opuścimy.

 Słodko, słodko otrząsnąć pył z obuwia i odchodzić nie pozostawiając nic za sobą, nie, nie odchodzić, ale iść... [...] Odchodzić idąc, iść odchodząc i nie czuć nawet wspomnienia.