
Nie można czekać w nieskończoność na osiągnięcie doskonałości. Trzeba opuścić ...
Nie można czekać w nieskończoność na osiągnięcie
doskonałości. Trzeba opuścić bezpieczne schronienie i ruszyć
naprzód, padając i powstając wraz z innymi.
Wszystko zapominasz, ale pamiętasz każde moje słowo.
Na samą myśl o tym włosy na tyłku stają mi dęba.
Życie to coś, co upływa kiedy jesteśmy zajęci snuciem planów na przyszłość.
Pamiętam zniesmaczone niebo i serię zachodów słońca, które upadało na oczach księżyca.
Im niżej upadniesz, tym wyżej pragnie się wzbić twoja świadomość.
Nie ma sensu tylko żyć i nigdy nie
usiłować spełnić swojego marzenia.
Zamknij oczy - wyszeptałam - Dokończę tę opowieść.
Zastanówcie się, o co prosicie, bo przy odrobinie pecha możecie to otrzymać.
A wojna pochłaniała zasoby. Wojna zabierała najlepszych ludzi. Wojna była wyniszczająca.
Rozmawiasz sama ze sobą czy prowadzisz głęboką wymianę zdań z ziemią?