Przestałem marzyć. A gdy człowiek przestaje marzyć - umiera.

 Jestem mężczyzną – to znaczy ślepcem. Jak wszyscy przede mną tak i ja zwaliłem się do dołu na łeb, na szyję. Ożeniłem się.

 Bo im się więcej wie, tym mniej się człowiek boi.

 Człowiek budzi się pewnego dnia, wstaję
i nagle dociera do niego, że ma głowę pełną obcych myśli ... a być może wcale nie obcych, tylko swoich, z tym że już bez nadziei.

 Zdarza się, że człowiek mówi rzeczy, których wcale nie myśli.

 Na niedzielę za długo trzeba czekać i za krótko można się nią cieszyć.

 Bawimy się w grę, która przypomina nieprzerwane zadeptywanie kretowisk.

 Nic nie zabija humoru tak skutecznie, jak ogólna i nudna prawda.

 [...] mętlik zupełny, paranoja, schizofrenia i co kto chce.

 Słowa to anarchiści. Pozwólcie im na swobodę.

 Rany, które się nie goją, można opłakiwać tylko w samotności