Bo ja, będąc dzieckiem z uśpioną mową duszy, teraz usłyszałem ...

 Życie nie jest już jej dolegliwością.

 Ranek nieraz przynosi radę,
a noc często odmienia myśli

 To nie koniec podróży.
Śmierć to tylko kolejna ścieżka,
którą wszyscy musimy podążyć.

 Moja droga, każda kobieta to fortepian- tylko trzeba umieć grać.

 ziemi
oddać siebie
tak bardzo
że już niczym nie zostać
i nigdzie.

 Prawda nie jest ani radosna, ani smutna, ani dobra, ani zła. Jest po prostu prawdą.

 Często wystarczy jedna chwila, by wszystko zmienić.

 Zanim rozpryśnie się kolejny kawałek rzeczywistości, który trzeba będzie posklejać.

 Dobry człowiek jest jak małe światełko. Wędruje poprzez mroki naszego świata
i na swojej drodze zapala zgaszone gwiazdy.

 Nadal masz rodzinę.