Życie jest jak piosenka. Choć czasem ze zdartej płyty.

 Mowa jest dobrym wynalazkiem, bo nie pozwala ludziom myśleć.

 Dobro wygrywa tylko wtedy, kiedy ma szczęście, by służyły mu takie skurwysyny jak ja.

 My nie mieliśmy nic, więc cieszyliśmy się ze wszystkiego.

 Jedyną nadzieją jest... nadzieja.

 Życie, jakkolwiek wspaniałe, jest jednak na końcu trochę marne.

 Pomocy, ale nie ratujcie mnie.

 Czasami mam wrażenie, że przegrałam zakład, którego stawką było moje szczęście.

 Bohaterowie się nie poddają.

 Kiedy przyjdzie co do czego, wbije ci nóż w serce, a potem spokojnie zje kolację.

 Prezydent powinien być strażnikiem konstytucji,
a jeżeli dobrze ocenia 25 lat naszej rzekomej wolności to znaczy, że jest odrealniony.