Jaka ta piękna para jest piękna.

 To nie czekanie jest problemem, tylko to, na kogo się czeka.

 –Mówiłaś, że nic ci nie jest. Nigdy bym cię nie zostawił, gdybym sądził, że jesteś w takim stanie.

Wpatruję się w dłonie. Cóż mogę powiedzieć, czego jeszcze nie usłyszał? Chcę więcej. Chcę, aby tu został, ponieważ sam ma na to ochotę, a nie dlatego, że jestem płaczącą kupką nieszczęścia.

 No, proszę, panno Jane, proszę nie płakać – powiedziała (…). Mogła równie dobrze powiedzieć ogniowi: „Nie pal się”.

 Ranek nieraz przynosi radę,
a noc często odmienia myśli

 Pamiętaj kochanie, kiedy śnisz o mnie, niech to będą piękne sny.

 Miłości nie wolno kalać przyjaźnią. Koniec to koniec.

 Szacunkiem darzy się nie to, co jest zatwierdzane, lecz to, co jest zaproponowane.

 Decyzja oswojenia niesie
w sobie ryzyko łez.

 Lepiej jest sto łez otrzeć jak jedną wycisnąć.

 Uczucia zawsze są śmieszne, a szczególnie wówczas, kiedy dostaną się w ręce osób niepowołanych.