[...] na zalanej słońcem łące, daleko od utartych ścieżek codziennego ...
[...] na zalanej słońcem łące, daleko od utartych ścieżek codziennego życia.
Jeżeli coś nie może żyć, to trzeba mu pozwolić umrzeć tak, żeby się nie męczył, z godnością.
Kiedy uczysz mężczyznę, … kształcisz jednego człowieka. Ucząc kobietę, kształcisz całą rodzinę.
Przebaczenie i czekolada chodzą parami.
Jak człowiek się kogoś boi, to go nienawidzi, ale nie może przestać o nim myśleć.
... oddaje to, czego nie może zatrzymać by otrzymać to, czego nie może stracić.
Poszedłem do lasu, wybrałem bowiem życie z umiarem. Chcę żyć pełnią życia, chcę wyssać wszystkie soki życia. By zgromić wszystko to, co życiem nie jest. By nie odkryć tuż przed śmiercią, że nie umiałem żyć.
Możesz być otoczona przez chmury, ale zawsze będziesz dla mnie jak słońce.
Najbardziej wyprowadzają z równowagi głupota i zmarnowane starania.
Wdzięczność ma najkrótszą pamięć , ze wszystkich ludzkich uczuć.
Jeśli coś trwa dostatecznie długo, nawet historycy nie potrafią spamiętać wszystkiego.