[...] na zalanej słońcem łące, daleko od utartych ścieżek codziennego ...
[...] na zalanej słońcem łące, daleko od utartych ścieżek codziennego życia.
Czasami musisz sobie odpuścić i dać się ponieś biegowi wydarzeń.
Moja przeszłość jest tylko moja i muszę pogrzebać ją tam, gdzie jej miejsce – w przeszłości.
Sława jest jak woda - szklanka gasi ci pragnienie, rzeka cię topi.
Człowiek zupełnie nie wie, kiedy tonie, która kropla wody wyznacza mu koniec.
Kto się rozczarowuje wolnością, ten ją zdradza i sam sobie wystawia świadectwo skretynienia.
Zawsze sądziłem, że kto czuje pociąg do stada, ten ma w sobie coś z barana.
Nic takiego. Cóż za fascynujące zagadnienie. Wyzwala w ludziach zastanawiające reakcje.
Jestem wystarczająco mądry , aby drugi raz nie wsadzić ręki do tego samego ognia.
Zawsze tak jest - jeśli ci się nie powiedzie, szukasz kogoś, aby oskarżając go, usprawiedliwić własne niedołęstwo.
To tajemnica Wszechświata, którą wielu ludzi zdaje się ignorować: dostajesz więcej tego, na czym się koncentrujesz.