Nie rzucaj mi kłód pod nogi, bo nie wiadomo, czy ...

 Tłumię strach. Kiedy podejmuję decyzję, udaję, że on nie istnieje.

 Świat jest jak wielki płaszcz i potrzebuje kieszeni o różnych kształtach.

 Całkiem możliwe, że wyśmieją moje prace - ale to nie szkodzi, bo mnie się one podobają. Niech się pośmieją, pomruczą i poszepczą, niech się krzywią z niesmakiem albo niech ziewają z nudów, jeśli mają takie życzenie; jak już skończą, wrócę do domu i będę malował dalej.
A co zrobię, kiedy moje obrazy się im spodobają? To samo.

 Jestem przygotowana na niewyobrażalny koszmar, jednak rzeczywistość jest jeszcze gorsza.

 Moi rodzice zawsze obchodzili się ze mną ostrożnie, aż do dnia, gdy zdecydowali, że muszę umrzeć.

 Wszystko na tym świecie może zawieść prócz miłości. Ona nie błądzi nigdy, chyba że jest tak wątła, że mdleje i utyka na drodze do szczęścia.

 Przejrzyj się we mnie.

 Co cię nie zabije, to cię wzmocni.

 Kochać to niszczyć i że być kochanym to znaczy zostać zniszczonym.

 Czasami nie wiadomo, czego się szuka, dopóki człowiek tego nie znajdzie.