Wybucha człowiek w życiu innego człowieka jak pocisk.

 Jeżeli coś nie może żyć, to trzeba mu pozwolić umrzeć tak, żeby się nie męczył, z godnością.

 Żałoba jest też elementem pomagania samemu sobie.

 To, że wszyscy wokół przyznają komuś rację, wcale nie znaczy, że ten ktoś jest nieomylny.

 Żywiołem naszym jest wieczysta niedojrzałość.

 Nigdy nie bij osła, na którym siedzisz.

 Może trochę będę tęsknił, jeżeli przybłąka się do mnie jakaś myśl o tobie.

 Gdy wokół jest ciemno,pozostaje tylko spokojne czekanie, aż oczy przywykną do mroku.

 Uśmiech przeskakiwał jak maleńka pchełka z twarzy na twarz.

 Przyjemniej jest mieć ukochane, piękne myśli i przechowywać je w swym sercu jak skarby.
Nie chcę, by inni je wyśmiewali lub dziwili się im.

 Nigdy nie nauczysz się przezwyciężać swoich wad i zazdrości, jeśli nie będziesz stawiać im czoła dzień w dzień.