Literatura zaczyna się tam, gdzie przestaje być normalnie.

 Czy wiesz, jakie to uczucie, gdy w środku coś nieuchronnie gnije i człowiek sam to czuje?

 A teraz mnie pocałuj, chciałabym wiedzieć, czy twój zarost kłuje.

 Po cóż iść tropem tego, co się już skończyło?

 Udawaj, że masz władzę, a ludzie ci ją dadzą.

 Sukces niekoniecznie osiąga najlepszy, tylko ten, kto potrafi otoczyć się najlepszymi.

 Ale ze mną męczyli się wszyscy inni ludzie, z wyjątkiem tych, co się nie męczyli.

 Pamiętaj także o tym, że kochałam, i że to miłość skazała mnie na śmierć.

 Nie bój się rzeczy, które może nigdy się nie wydarzą.

 Sama wybrałaś niedoskonałość-
a cóż może być bardziej doskonałe? Zmiarkowałaś, iż twa niedoskonałość jest doskonałością, toteż zaradziłaś temu, wymuszając na sobie niedoskonałość, dzięki czemu na powrót stałaś się doskonałością. Logika to zaiste niedoskonale bezbłędna

 Nie będę się bać.