Moje życie jest w moich rękach. Dziś, swoimi wyborami zapisuję ...

 Technika, pomyślał. Zbliża ludzi, pozwalając im być samotnikami.

 Pozwólcie jej zasnąć po raz ostatni.

 Wewnątrz każdego starego człowieka tkwi młody człowiek i dziwi się, co się stało.

 Ludzie powinni najpierw wiedzieć o sobie wszystko, a dopiero potem tak bardzo się pokochać.

 Prawdziwie wielcy ludzie

wywołują w nas poczucie,
że sami możemy stać się wielcy.

 Istnieję po to, by czytać książki.

 W życiu nie można mieć starych rzeczy,
w życiu można mieć tylko rzeczy nowe. Pragnienie jakiegokolwiek powrotu jest niemożliwe i gdybyśmy ten powrót wymyślili i zapisali na papierze, to także musimy się zawieść, bo powrót na papierze jest tylko wyborem fragmentów, poszczególnych słów, poszczególnych barw i poszczególnych kawałków uczucia. Cały prąd tamtego czasu minął bezpowrotnie.

 Mimo wszystko, życie się dzisiaj nie kończy.

 Zakłada się, że miejsca, w których żyjemy, w końcu upodabniają się do nas.

 Spróbowałam sobie odpowiedzieć, czy te sesje rzeczywiście cokolwiek mi pomogły. Roiło się we mnie
od pytań, na które nie było odpowiedzi.
Chciałam z kimś pogadać.Ale nikogo takiego nie miałam. Jedną z najważniejszych reguł tego ośrodka był zakaz nawiązywania przyjaźni. A jak człowiek chciał porozmawiać o swoich problemach, to mu od razu aplikowali dodatkową sesję. Zdałam sobie sprawę,
że w czasie całego pobytu tutaj nie miałam okazji
tak naprawdę z kimś pogadać.