Ból uczy ludzi zadawać więcej bólu.

 Każdy na ziemi ma takie niebo, czyściec i piekło, na jakie zasługuje.

 Nic nigdy nie można uważać za ostatecznie zdobyte, osiągnięte, utrwalone i zachowane.

 My nie kochamy się – my tylko wytwarzamy miłość między sobą.

 Zbrodnia i kara, krzywda i zemsta, wcześniej czy później, ale zawsze idą w parze.

 W miłości nie wolno obawiać się ryzyka. Od tysięcy lat ludzie poszukują się i odnajdują.

 Gdy oceniasz ludzi, nie masz czasu ich kochać.

 
Dobroć można niekiedy znaleźć w środku piekła.

 Może dlatego wydaję ci się szczęśliwy, ponieważ cieszę się tym, co mam, a nie tęsknię za tym, czego nie mam.

 A jak dyrygent wykazuje talent, to solistom rosną skrzydła.

 W jednej chwili nie mamy nic, a już w następnej aż tyle, że trudno sobie z tym poradzić.