Wszyscy mamy dwa życia. To drugie zaczyna się w chwili, ...

 Im więcej poznaję świat, tym mniej mi się podoba, a każdy dzień utwierdza mnie w przekonaniu o ludzkiej niestałości i o tym, jak mało można ufać pozorom cnoty czy rozumu.

 Cel jest na końcu każdej drogi. Każdy go ma.

 Człowiek widzi cienie tam, gdzie ich nie ma, słyszy mysz i wyobraża sobie lwa.

 Cóż komu z tego, że zjadł wszystkie rozumy, jeżeli nie ma własnego?

 Ja zauważałam nanosekundy bez niego.

 Ludzie zawsze uważają, że mogą posiadać piękno na własność.

 To, co czynimy za życia,
odbija się echem w wieczności.

 I właśnie to nadaje sens życiu: wiara.

 Łatwiej mówić pewne rzeczy, kiedy nie widzi się swoich twarzy.

 Też bym chciał, żeby ktoś kiedyś tak niecierpliwie na mnie czekał, że z tej wielkiej tęsknoty, aż nie mógłby usnąć.