,,Miała być tylko jedną z wielu. Stała się jedyną pośród ...

 Ty w nich chlebem,
a oni w ciebie kamieniem.

 Zawiedzione nadzieje rodzą wielki ból.

 Nie siedź i nie czekaj. Wyjdź, poczuj życie, dotknij słońca i zanurz się w morzu.

 Zdawanie sobie sprawy z siły wroga jest równie pożyteczne, jak wiara we własną.

 Mam tylko ochotę zwinąć się w kulkę i odturlać jak najdalej.

 Przed człowiekiem schronić się można tylko w objęciach drugiego człowieka.

 To niewiarygodne, jak można czuć się szczęśliwą przez tyle lat, mimo tylu kłótni, tylu upierdliwości i tak naprawdę, kurwa, nie wiedzieć, czy to miłość czy nie.

 Zastanawiałam się, czy wie, jak bardzo potrafi mnie uszczęśliwić, choć tak bałam się przyszłości.

 Tego bólu nie da się opisać. Fizyczny... duchowy... metafizyczny... jest wszędzie, wsącza się do mego szpiku.

 Im usilniej bronisz kłamstwa, w tym większą wpadasz złość.