Śmierć to ostateczne więzienie i tam właśnie zmierzasz.

 To miasto umarło.

 Mawiają (...), że wiatr ma duszę i jęczy w ciasnych zaułkach miasta.

 Nie ma większej radości, niż świadomość, że się czegoś dokonało.

 Wkrótce przyszedł sen i zamknął za mną ciężką, ołowianą bramę - po drugiej stronie snów nie było.

 Moja droga, trzymam panią teraz za rękę,
a pani mnie pocałowała; jeśli to nie uczyni z nas przyjaciół, to już nic nie zdoła tego dokonać.

 Nic piękniejszego nad niebo,

które przecież ogarnia

wszystko, co piękne.

 Cóż, takie jest ryzyko zakochania się. Można stracić godność.

 A potem zacznę żonglować śnieżkami w piekle.

 Zrób dziś, co masz zrobić jutro.

 Błogosławieni, którzy nie mając nic do powiedzenia, nie ubierają tego w słowa.