Świat zbudowany ze słów nigdy nie może być prawdziwy.

 Wszystko w naszym życiu dzieje się z jakiegoś powodu.

 Ślepota to sprawa osobista między człowiekiem a oczami, z którymi się urodził.

 Nic nie jest wieczne. Wszystko się rozpada.

 Śmierć jest niewiarygodnie, niemierzalnie samotna.

 Jedyna moja rada na ludzi to się z nich śmiać.

 Nie chcę już więcej kochać, cierpieć, czekać ani wierzyć w rzeczy, których nie potwierdza życie.

 Mówią, że strach jest chorobą.

 Czy przez „zaraz wracam” masz na myśli przyszłe tysiąclecie?

 Niedobrze wierzyć w człowieka, lepiej być go pewnym.

 Czasem są koszty, których nie da się spłacić pieniędzmi.