Promienie słońca we włosach i błękitne niebo zatrzymane na zawsze ...

 Nie strwożą słowa, kogo czyn nie straszył.

 Lęk zamyka nam oczy na piękno chaosu.

 Każdy wybiera swoje własne wojny.

 Smutne jest rozstanie z przyjaciółmi; miejsce to tylko miejsce.

 Ostatnie spojrzenie pamięta się najdłużej.

 Hope i Les – mówi cicho. – Hopeless.

 Nie odzywaj się chyba,
że możesz ulepszyć ciszę.

 A potem... Potem zacząć wszystko od nowa z jutrem jeszcze wolnym od błędów.

 Jesteśmy tym, co o sobie myślimy. Wszystko, czym jesteśmy, wynika z naszych myśli. Naszymi myślami tworzymy świat.

 Akt czytania to partnerstwo. Pisarz stawia dom, ale to czytelnik się do niego wprowadza.