Żeby naprawdę żyć, trzeba naprawdę kochać.

 ...wspomnienie jest również formą spotkania.

 Ludzie nie dlatego przestają się bawić, że się starzeją, lecz starzeją się,
bo przestają się bawić.

 I lubię nocą słuchać gwiazd. Są jak pięćset milionów dzwoneczków.

 Jesteśmy jako oliwki, dopiero kiedy nas miażdżą, wydajemy z siebie to, co najlepsze.

 Nieważne kim się jest, ważne czego się dokonało i czego jeszcze się dokona.

 Wrócę. Nie wiem kiedy, ale wrócę. Nie wyrzucaj mnie, gdy wrócę sama.

 Czy może być coś gorszego niż poczucie, że ubywa ci inteligencji, a przybywa kilogramów?

 Powiedz mi, co jesz, a ja ci powiem, kim jesteś.

 Czasem bowiem ci, których najmniej podejrzewamy, mogą stanowić dla nas największe zagrożenie.

 Jasne, gdyby życzenia były dolarami, już dawno dorównałabym Billowi Gatesowi.