Kiedy się człowiek żegna, najprościej jest wyjść.

 Można mieć w sobie wiele odwagi, a nadal odczuwać strach.

 Piękno to strach. Cokolwiek nazywamy pięknym, boimy się tego.

 Każdy z nas jest swoim chiroscuro, własnym kawałkiem iluzji, który stara się przerodzić w coś konkretnego, coś realnego.

 Śmierć będzie ostatnim wrogiem, który zostanie zniszczony.

 Karty zostały rzucone, ale tym razem nie wiedział, w jakiej grze bierze udział.

 Wiara w ludzi, których kochamy, zawsze pomaga.

 Czekałem cierpliwie. Po tylu latach człowiek uczy się czekania. Umie czekać. Czekałem.

 Stare życie przeminęło; wszystko stało się nowe.

 Samotność nie ma nic wspólnego z brakiem towarzystwa.

 Czy to rzeczy upodabniają się do ludzi, którzy je posiadają czy raczej ludzie do rzeczy?