Nic nie izoluje człowieka bardziej niż jego własna przeszłość.
Nic nie izoluje człowieka bardziej niż jego własna przeszłość.
Nie istnieje coś takiego jak doskonałość. Świat nie jest doskonały. I właśnie dlatego jest piękny.
Ulegaj tylko tym przygodom, które wydadzą ci się tego warte.
Nie przyrzekaj, jeśli nie potrafisz dochować wierności swym słowom.
Książki mają duszę, duszę tych, którzy je piszą, którzy je czytają i którzy o nich marzą.
Jeśli ludzie o czymś nie rozmawiają, to może oznaczać dwie rzeczy: albo to nic nie znaczy, albo znaczy wszystko.
W życiu nie można mieć starych rzeczy,
w życiu można mieć tylko rzeczy nowe. Pragnienie jakiegokolwiek powrotu jest niemożliwe i gdybyśmy ten powrót wymyślili i zapisali na papierze, to także musimy się zawieść, bo powrót na papierze jest tylko wyborem fragmentów, poszczególnych słów, poszczególnych barw i poszczególnych kawałków uczucia. Cały prąd tamtego czasu minął bezpowrotnie.
To nie wstyd płakać, mój mały. Łzy są tym, co w nas najszlachetniejsze.
Posiadam zdolność poznawania ludzi i to mnie czyni nieufnym i nieszczęśliwym.
Najwyraźniej jak na kogoś tak inteligentnego - jak o sobie myślałam - byłam dość głupia.
Dziura w moim sercu ma twój kształt i nikt inny do niej nie pasuje.