Samemu idzie się szybciej, ale we dwoje dociera dalej.

 Nauczmy się okazywać przyjaźń człowiekowi, kiedy żyje, a nie, kiedy już umrze.

 Samemu idzie się szybciej, ale we dwoje dociera dalej.

 Czyż życie - życie uczuciowe zwłaszcza - nie bywa otchłanią sprzeczności.

 Gdzie przysiąg trzeba, tam nikną rozkosze.

 Był poetą, miał więc prawo wzdychać, ile chciał.

 Składanie w ofierze przyjaciół dowodzi braku wychowania.

 (...) całkowita degeneracja, całkowity powszechny upadek wszystkiego.

 Śmierć co wyssała miód twego, wdzięków twoich zatrzeć nie zdołała jeszcze.

 Nie chcę już więcej kochać, cierpieć, czekać ani wierzyć w rzeczy, których nie potwierdza życie.

 Weź sobie jeszcze jeden kawałeczek mojego serca, mały.