
Po innych bowiem ludziach, w ogóle po świecie zewnętrznym, nie ...
Po innych bowiem ludziach, w ogóle po świecie zewnętrznym, nie należy w żadnym wypadku oczekiwać zbyt wiele.
Jedni potrzebują przewodnika, inni idą sami.
Człowiek jest niewolnikiem tego, co mówi, i panem tego, co przemilczy.
Tadeusz, ach, Tadeusz, gdybyś wiedział...
Głupiec głową naprzód wszędzie wpada.
Nie mogę nikogo niczego nauczyć. Mogę tylko sprawić, że zaczną myśleć.
Są rzeczy, przy których czas jest niczym. I są też takie, na które warto czekać.
Poza tym jest na świecie taki rodzaj smutku,
którego nie można wyrazić łzami. Nie można
go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać
żadnego kształtu, osiada ciasno na dnie serca
jak śnieg podczas bezwietrznej nocy.
Jak można zadawać ból osobie, którą się kocha bardziej niż siebie samego?
Aby żyć w zgodzie z innymi, człowiek musi najpierw pogodzić się z samym sobą.
Miłość to dotrzymywanie obietnic wbrew wszystkiemu.