Ustanie cichy szloch serc naszych, zdjętych trwogą. Co żyć nie ...

 Gdybym miał niebios wyszywaną szatę
Z nici złotego i srebrnego światła,
Ciemną i bladą, i błękitną szatę
Ze światła, mroku, półmroku, półświatła,
Rozpostarłbym ci tę szatę pod stopy,
Lecz biedny jestem: me skarby – w marzeniach,
Więc ci rzuciłem marzenia pod stopy,
Stąpaj ostrożnie, stąpasz po marzeniach.

 Lepiej mieć lwa na czele owiec, niż owcę na czele lwów.

 Dla nas obojga dom to nie miejsce, a ludzie. I my go wreszcie odnaleźliśmy.

 Czemu lubię przytknąć do skroni swoje palce imitując ich kształtem kształt broni?

 Za tym wszystkim stoi tajemnica, która może okazać się piekłem niezdolnym do pojęcia.

 - Może umrzeć.
- Gorzej. Może to przeżyć.

 Nie podoba mi się wyniosłość, nie podobają mi się ludzie, którzy stawiają siebie wyżej od innych. Mam ochotę dać im rubla i powiedzieć: jak się dowiesz, ile jesteś wart, to wrócisz i oddasz resztę.

 To, że Romeo kochał Julię, nie oznacza, że musiał przepadać za całą jej rodziną.

 Nieważne co, byle wzruszało, oczarowywało, przenikało do głębi, budziło dreszcze!

 I byłoby to wszystko śmieszne, gdyby nie było takie smutne.