
To nie kwestia tego, kto mi pozwoli. Kwestia tego, kto ...
To nie kwestia tego, kto mi pozwoli. Kwestia tego, kto mnie powstrzyma.
Nie smakiem rozkoszuje się podniebienie, ale wspomnieniem.
Życie jest padołem płaczu, ale zdaje mi się, że są na nim ludzie, co lubią płakać.
To nie jest nasz dom, Zunairo. Nasz dom, w którym stworzyliśmy sobie swój świat, został zmieciony wybuchem pocisku.
Tu jest tylko schronienie. Nie chciałbym, żeby stało się naszym grobem. Straciliśmy nasze dobra, nie traćmy jednak naszych dobrych nawyków. Jedynym sposobem walki, jaki nam pozostał, by nie poddać się tyranii i barbarzyństwu, to strzec tego, co dało nam nasze wychowanie
i wykształcenie. Zostaliśmy wychowani na ludzkie istoty z uwzględnieniem tego,
co w nas boskie, i tego, co śmiertelne.
Słowa, które zapadają w pamięć, to te, które szepczesz, a nie wykrzykujesz.
Są rzeczy za które warto umrzeć .
Starałem się o niej nie myśleć i przez to samo myślałem o niej stale.
Możesz ciągle kogoś tłumaczyć, ciągle usprawiedliwiać, wybaczać. Możesz przymykać oko na to, że cię rani. Ale z czasem przychodzi taki moment-jeden szczegół, który sprawia, że już nie potrafisz. Coś pęka, pojawia się złość, poczucie żalu i krzywdy. Tak, przecież nigdy nie liczyłeś na wzajemność, na wdzięczność... A mimo wszystko czujesz się zdradzony
Zwyczajny człowiek. Okrutny, głupi, mściwy. Jak wszyscy.
Ludzie zapomną o tym, co powiedziałeś, ludzie zapomną o tym, czego dokonałeś, ale ludzie nigdy nie zapomną tego,
jak dzięki tobie się czuli.
Im więcej widzę, tym mniej rzeczy jestem pewien.