
Czuję się mniej więcej tak, jak ktoś, kto bujał w ...
Czuję się mniej więcej tak, jak ktoś, kto bujał w obłokach i nagle spadł.
Życie jest krótkie, a listy książek do przeczytania bardzo długie.
Zastygam. Żyję dalej. Dzień za dniem tak samo. Tylko tak mogę przetrwać. A poza tym? Poza tym nie robię nic.
Nawet gdybyś dał człowiekowi wszystkie wspaniałości świata, nic mu to nie pomoże, jeśli nie ma przyjaciela, któremu mógłby o tym powiedzieć.
Nas nie ma co żałować. Zupełnie dobrze obejdzie się bez nas ludzkość.
Pomyślałem, jak niewiele mogę jej zaofiarować, a jak dużo od niej oczekuję.
Ubogi mało ma przyjaciół.
Odwróciłam się od okna i nie patrzyłam już wstecz.
Bóg pomaga tym, którzy sami potrafią sobie poradzić.
Ten kto nie szanuje i nie ceni swej przeszłości nie jest godzien szacunku teraźniejszości ani prawa do przyszłości.
Dożyłem bardzo sędziwego wieku , czasem wydaje mi się, że stało się to jakby za moimi plecami.