,,To źle, że miłość, choć ślepa i głucha, Idzie, gdzie ...

 To, co nazywam mną, jest jak pudełko ukryte w drugim pudełku.

 Tylko w ludziach małych nie widzimy niczego nadzwyczajnego.

 Jeśli nie możesz inaczej, udawaj, że radzisz sobie w życiu.

 Nikomu nie udaje się przejść przez życie, nie nabawiwszy się przy tym blizn.

 Muzyka ma w sobie magię, która uspokaja dzikie bestie.

 Poza tym jest na świecie taki rodzaj smutku,
którego nie można wyrazić łzami. Nie można
go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać
żadnego kształtu, osiada ciasno na dnie serca
jak śnieg podczas bezwietrznej nocy.

 Byle nie wyrzekać się wolności. Jest ona cenniejsza aniżeli miłość.

 Tak dużo przecieka nam przez palce, nie zdajemy sobie nawet z tego sprawy.

 Wielkie grzechy szybko się zapomina. To te małe nie dają ci spać po nocach.

 Ogień, powstrzymywany we mnie, czasami wydziera się z zamknięcia
i padam ofiarą własnych płomieni,
a gdy jestem pogrążony w płomieniach,
parzę innych.