Powiedziała mi: Tak bardzo się boję...
Zapytałem: Czego? A ona: Bo jestem tak bardzo szczęśliwa. Takie szczęście jest aż przerażające. Zapytałem ją, dlaczego tak uważa. Odpowiedziała: Bo takie szczęście przytrafia się tylko wtedy, gdy zaraz ma się coś utracić.
Jutro przyjdzie prędzej niż myślisz.
Żyję według zasady: ''Daj z siebie wszystko albo wracaj do domu''. I tak ze wszystkim. Albo daję z siebie tyle ile mogę, albo nawet nie zaczynam. Zarówno w związkach jak i w sporcie, stosuje to dosłownie do wszystkiego. Tak już żyję, Taki jestem.
Problem ze szczęśliwymi zakończeniami polega na tym, że tak naprawdę nic się nie kończy.
Nie płaczemy, kiedy przestajemy kochać, ale kiedy inni przestają nas kochać.
Myślenie nie jest nieodzowną funkcją człowieka. Komplikuje życie.
To zabawne, jak szybko rozpacz staje się naszym oddanym towarzyszem.
Pokój bez książek to jak ciało bez duszy.
Do diabła z przyjaźnią, która w winie nie zdążyła się nawet popluskać.
Złudzenie, bracie, lusterko do wabienia skowronków.
Śmieszne, jak czasami blisko jest przeszłość. Wydaje się, że wystarczy wyciągnąć rękę, żeby jej dotknąć. Tylko...
Tylko kto by chciał?
