Nie jestem przyzwyczajona do tego, że mnie kochasz.

 Gdy się kogoś kocha,
to kocha się całego człowieka,
takiego, jaki jest, a nie takiego,
jakim by się go mieć chciało.

 Zawsze, gdy z nim jestem, choć odurza mnie jego obecność, przychodzi do mnie myśl, której się boję: Gdzieś w głębi ogarnia mnie przerażenie, że jeśli go stracę, to jakbym straciła część siebie i zostanę okaleczona już na całe życie.

 Człowiek, który odrzuca esencję swojego istnienia, to człowiek, który drąży dziury w kielichu swojego szczęścia.

 Wdzięczność jest najbardziej religijnym uczuciem.

 Ból który pali i gryzie, nie daje się zmyć łatwymi łzami.

 Pokochałam twoje serce, nie ciało. Pokochałam Ciebie.

 Czym się różni to, czego nigdy nie będzie, od tego, czego nigdy nie było?

 Akceptujemy tylko taką miłość, na jaką w naszym mniemaniu zasługujemy.

 Byłam ślepa, kiedy najlepiej widziałam.

 Nawet między najlepszymi przyjaciółmi bywają nieporozumienia.